TEUNTJE en EULALIA

 

Hoofdstuk 1

In een land hier ver vandaan lag een gezellig klein stadje. Dat stadje heette Toedeloe. Hoe dat land heette ben ik helemaal totaal volkomen vergeten, maar dat is niet zo erg. Of wel? Nee toch?
In het stadje Toedeloe was een leuke buitenwijk met allemaal mooie brede lanen. Dat noemden ze de Lanenwijk. Straten of pleinen of stegen waren er niet.
Er was ook een wijk met allemaal pleinen, dat noemden ze de Pleinenwijk.
In die Lanenwijk was een laan, die heette de Deftigemensenlaan en die laan kruiste een andere laan, die de Lolbroekenlaan heette.
In de Deftigemensenlaan woonde een deftige meneer met zijn deftige vrouw, die erg mager was en zijn deftig dochtertje, dat een heel erg lange vlecht had tot op haar bips.
En in de Lolbroekenlaan woonde een lollige meneer met zijn lollige vrouw, die een vrolijke dikzak was en zijn lollige zoontje, dat erg korte en kromme beentjes had.
Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes had ook een ongetrouwde oom, dat was een broer van zijn vader. Die broer heette Tinus en hij had een rare pukkel op zijn neus. En hij was ongetrouwd, omdat hij nooit getrouwd was.
Die Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus was een nog grotere lolbroek dan De Lollige Papa Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes.
Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips had een erg mooie pop. Die pop kon praten en ook lopen en zelfs plassen. Daar speelde Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips haast elke dag mee.
Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes had een leuk geelbruin
hondje. Dat hondje had een wit vlekje voor op zijn borst. Logisch hè? Je kunt geen wit vlekje achter op je borst hebben.
Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en zijn hondje waren onafscheidelijk. Zag je de één, dan was de ander ook altijd in de buurt.
Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes waren vriendjes van elkaar en ook zij waren onafscheidelijk.
Ze waren dus eigenlijk altijd gedrieën, want Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes waren altijd samen en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en Het Geelbruine Hondje Met Wit Vlekje van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes waren ook altijd samen. En dat kan maar één ding betekenen: Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en Het Geelbruine Hondje Met Wit Vlekje van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes waren altijd samen.


Ze zaten op school ook in dezelfde groep, tenminste het jongetje en het meisje, want Het Geelbruine Hondje Met Wit Vlekje van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes ging natuurlijk niet naar school. Maar hij wist precies, wanneer de school uitging. En dan stond hij hen altijd trouw op te wachten.
De juf van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes was een strenge juf,
maar ook wel aardig en ze had een wipneusje. Ze kon heel mooi vertellen. En dat deed ze veel. Ze had altijd heel spannende verhalen. Als De Strenge Juf Met Het Wipneusje aan het vertellen was, kon je een speld horen vallen. Als er tenminste iemand een speld liet vallen, want als niemand een speld liet vallen, kon ook niemand een speld horen vallen natuurlijk, dat is natuurlijk logisch hè?
Ook Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips zaten altijd aandachtig te luisteren, soms met open mond en rode wangetjes van spanning.

 

Hoofdstuk 2

Zondags mocht Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips zich niet vuil maken, dan had ze ook altijd een extra mooi jurkje aan.
Op zondag gingen De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips vaak een eindje wandelen en dan mochten Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes vaak mee.
Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips liepen dan naast elkaar met tussen zich in De Pratende Plaspop Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips, want die kon ook lopen.
En ook Het Geelbruine Hondje Met Wit Vlekje van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes was er dan bij. Die liep soms voor hen en soms achter hen en soms naast hen.
Ze moesten altijd erg netjes lopen en niet hard roepen als ze gingen wandelen met De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips.
Maar er waren ook zondagen, dat Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes aan de wandel gingen met De Lollige Papa Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en De Vrolijke Dikke Mamma Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes.
Dat was heel anders, want dan hoefden ze niet zo deftig te lopen. En dan deden ze ook wel eens een spelletje onderweg ergens op een grasveldje.
Bijvoorbeeld zakdoekje leggen.
De Lollige Papa Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en De Vrolijke Dikke Mamma Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes deden dan ook meestal mee.

 

Hoofdstuk 3

Eens op een vrije zaterdag had Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips al haar vriendinnetjes bij zich geroepen en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes had al zijn vriendjes verzameld en toen gingen ze verstoppertje spelen, Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes met zijn vriendjes en Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips met haar vriendinnetjes.
Maar het duurde niet lang of daar kwam De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips aanlopen, want ze was bang, dat Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips haar jurkje vuil zou maken. Maar al de vriendinnetjes van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips riepen in koor, dat zij er met elkaar voor zouden zorgen, dat het jurkje van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips niet vuil werd.
Gerustgesteld liep De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips toen weer naar huis om een kopje thee te zetten, want De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips was intussen thuis gekomen, hij was wezen golfen en hij had verloren en daar kon hij eigenlijk helemaal niet tegen.
En er was nog iets, waar hij helemaal niet tegen kon. Hij vond het erg vervelend als anderen wat al te joviaal en uitbundig tegen hem waren. Vooral als dat mensen waren, die hij slechts oppervlakkig kende. Hij moest niets van die familiariteiten hebben. En zoiets was hem zojuist weer wedervaren.
Wrevelig wreef hij zich over zijn pijnlijke schouder, want op weg naar huis was hij Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus, de broer van De Lollige Papa Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes tegengekomen en die had hem een daverende klap op zijn schouder gegeven en daar kon de schouder van De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips eigenlijk helemaal niet zo goed tegen.
De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips troostte toen De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en wreef zachtjes over zijn schouder. De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips knorde van tevredenheid en even later zaten De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips gezellig samen thee te nuttigen met een lekker koekje er bij, een krakeling. Het was een gekraak van jewelste.

 

Hoofdstuk 4

Op maandagmorgen was de Lollige Papa Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes meestal niet zo lollig, want hij vond het na een lekker vrij weekend altijd moeilijk om weer naar zijn werk te gaan.
Hij had dan een beetje last van een maandagochtendhumeurtje.
Maar dat duurde meestal niet zo lang, want daarvoor was zijn natuur te lollig. En als hij dan fris gewassen en geschoren in zijn keurige kloffie aan de ontbijttafel zat, dan speelde er alweer een blije glimlach over zijn gezicht.
Hij was vertegenwoordiger in feestartikelen.
De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips was op maandagmorgen ook nooit zo vrolijk, maar dat was ook geen wonder, want hij was nooit vrolijk.
Hij was alleen maar vreselijk deftig.
Met een deftig gezicht stond hij dan 's morgens zich te scheren in zijn deftige pyjama, terwijl intussen De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips in de keuken met strenge blik toekeek of het hulpje in de huishouding het ontbijt wel zo klaarmaakte als De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips dat wilde.
Dat hulpje in de huishouding vond het helemaal niet leuk, dat ze altijd zo op de vingers werd gekeken door De Strenge Magere
Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips.
En als De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips dan even niet keek, dan stak ze soms stiekem haar tong tegen haar uit.
De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips had een erg deftige baan, hij was directeur van een grote bank, van de grootste bank van Toedeloe zelfs.
Die bank heette dan ook de Toedeloese Bank.

 

Hoofdstuk 5

Eigenlijk vond De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips het maar niks, dat zijn dochter zulke goede maatjes was met Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes. Hij vond die familie maar zo zo.
Maar Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes dachten daar heel anders over. Ze zeiden ook wel eens tegen elkaar, hoe jammer ze het vonden, dat hun ouders zoveel van elkaar verschilden.
Op een dag in de zomer zei Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes: "Kunnen we niet iets proberen om onze ouders bij elkaar te krijgen?"
"Ja, dat is best," zei Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips, "maar wat wou je daar dan aan doen?"
"Nou," zei Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes, "ik hoorde toevallig mama tegen papa zeggen, dat we aanstaande zaterdag naar Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus gaan om te barbecuen bij hem in de tuin. En wat zou het nu mooi zijn als jij en je ouders daar ook zouden komen. Dat vindt Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus beslist wel goed, want bij Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus mag altijd alles."
"Haha!" lachte Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips. "Dacht je nou heus, dat ik papa en mama zo ver zou krijgen om daar heen te gaan? Vergeet het maar rustig!"
"Dat ligt er maar net aan hoe je het aanpakt," zei Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes. "Je moet natuurlijk niet zeggen, dat je ze mee wilt hebben naar Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus, want dat lukt het nooit. Nee, je moet vragen of ze zin hebben in een wandelingetje en als dat lukt, dan moet je zorgen, dat jullie langs het huis van Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus komen. En laat de rest dan maar aan mij over."

Een paar dagen later was het zaterdag.
Het was een prachtige dag met heerlijk zomerweer. De vogeltjes zongen, dat het een lieve lust was.
"Mama, ik verveel me zo," zei Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips.
"Hé," zei De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips, "moet jij vandaag niet met dat vrolijke vriendje van je spelen?"
"Nee mama, die is niet thuis vanmiddag, hij is met zijn papa en mama ergens naar toe."
"O," zei De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips.
"Mama, luister eens," zei Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips, "het is zulk mooi weer, kunnen we niet een eind gaan wandelen?"
"Nou, daar heb ik eigenlijk ook wel zin in," zei haar mama, "maar ik weet niet of papa tijd heeft, ik zal hem even vragen."
En streng verliet De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips de kamer om even later met een glimlach om de lippen terug te komen bij Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips.
"Papa is over een kwartiertje klaar, dan drinken we even een kopje thee en daarna gaan we wandelen."
Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips was blij en ze dacht: 'Je moest eens weten wat voor plannetje mijn vriendje en ik hebben bedacht, mama!'

Na een half uurtje gingen ze aan de wandel.
De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips had in zijn rechterhand een wandelstok met een zilveren knop en in zijn linkerhand een geurige bolknak, waar hij af en toe een trekje van nam.
De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips droeg een parasolletje, want ze was bang, dat de zonnestralen haar tere teint zouden kunnen schaden.
"Waar zullen we eens heen wandelen?" vroeg Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips.
"Deze keer mag jij dat eens helemaal zelf weten," zei De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips, "vind je ook niet moeder?"
Moeder vond het ook.
En dat was nu net, wat Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips wenste. Nu kon ze er mooi voor zorgen, dat ze langs het huis van Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus kwamen.

Toen ze ongeveer een half uur gewandeld hadden en De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips zojuist een laatste trekje van zijn bolknak had genomen naderden ze het huis van Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus.
Maar dat wisten De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips natuurlijk niet.
De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips maakte deftige, snuivende geluidjes en zei: "Wat ruik ik? Het lijkt wel of er iemand vlees aan het braden is, ruik jij het ook moeder?"
Moeder rook het ook.
"Je zou er haast trek van krijgen," zei ze, "vind je ook niet vader?"
Vader vond het ook.
Intussen waren ze voor het huis van Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus aangekomen en daar opeens kwam Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes hard aanhollen met zijn kromme beentjes.
"Hallo!" riep hij tegen Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips. Ben je met je papa en mama aan de wandel? Wij zijn hier bij Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus aan het barbecuen, waarom vraag je niet aan je papa en mama of jullie er even bij komen."
Op dat moment kwam Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus er ook al aanlopen.
"Is dat een vriendinnetje van jou Teuntje?" vroeg hij.
Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes heette in het echt Teuntje.
"Ja ome Tinus," zei Teuntje. Dat is Eulalia met haar papa en mama, zij mogen er toch wel even bijkomen hè?" Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips heette in het echt Eulalia.
'Natuurlijk!" riep Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus meteen opgetogen. "Kom er maar gauw bij mensen! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, zeg ik altijd. En er is van alles genoeg!"
En uitnodigend opende hij het tuinhekje, dat de tuin van de weg scheidde.
Blij liep Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips naar Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes toe en samen liepen ze naar het barbecuefeest. Ja, en toen konden De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips eigenlijk niet anders dan ook schoorvoetend achter Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus aan te lopen om deel te nemen aan de barbecuevreugde.
Ze werden allerhartelijkst verwelkomd door de ouders van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes.
"Ik weet niet of het u wel convenieert, dat wij zomaar bij u komen binnenvallen," zei De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips stijfjes, "maar we werden bijna hierheen getrokken."
De Lollige Papa Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes schoot in de lach. "Conve-watte?" schaterde hij. "Kunt u dat ook even ondertitelen?"
Nog nagrinnikend zette hij er een paar tuinstoelen bij, zodat iedereen een plek had om te gaan zitten.
De conversatie verliep in het begin een beetje stroef, maar toen Ome Tinus Met Een Pukkel Op Zijn Neus na een half uurtje een fles port uit de kelder haalde, werd de stemming al
gauw beter. En na een kwartiertje was De Deftige Papa Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips opeens niet zo deftig meer. Hij liet zelfs per ongeluk een klein boertje. Daar schrok hij zelf een beetje van.
En De Strenge Magere Mama Van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips leek ook niet meer zo streng. Ze keuvelde opgewekt met De Vrolijke Dikke Mama Van Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes over koetjes en kalfjes en schaapjes en lammetjes en over lieve en stoute kindertjes.
Ja ja, ook daarover...
Toen eindelijk, na drie uur en twee flessen port iedereen naar huis ging, was de stemming opperbest te noemen.

En vanaf die tijd konden de ouders van Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips en Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes veel beter met elkaar opschieten.
En Teuntje en Eulalia konden ongehinderd vriendjes blijven.

En precies eenentwintig jaar later gebeurde er iets moois! Toen was er een bruiloft, want Het Jongetje Met Korte Kromme Beentjes en Het Meisje Met Een Lange Vlecht Tot Op Haar Bips gingen met elkaar trouwen.
Ze gaven een daverend feest en leefden daarna nog lang en gelukkig.
Ze kregen vijf kindertjes, twee jongetjes en drie meisjes. Die jongetjes hadden allebei kromme beentjes en de meisjes hadden alledrie een lange vlecht tot op hun bips.

 

Terug