Een wandeling van Middelbuurt rond de Zuidpunt is ongeveer 4,5 km.
Bent u niet zo goed ter been, dan kunt u ook per auto de Palenweg volgen en parkeren ter hoogte van de Zuidpunt.
Er loopt daar een zandweg naar de Zuidpunt. Dan kunt u toch nog de ruïne van de oude kerk bekijken.

Het wandel/fietspad van de Schokkerringweg naar de Noordpunt (Oud-Emmeloord) is ongeveer 2,25 km.

Wat is er te zien?

Om de vorm van het eiland gemakkelijk te herkennen, is de vroegere kustlijn beplant met essen, sparren en sleedoorn. Hierlangs slingert zich een voet- en fietspad.
Het is de moeite waard om dit pad langs de terpen en de Zuidpunt te volgen. Duidelijk herkenbaar is het haventje met havenhoofden aan de Noordpunt: Oud-Emmeloord.
Op de Zuidert bevindt zich een picknickplaats.
Op de Zuidpunt liggen de funda- menten van het oude kerkje. Ook ligt daar een vuurplaat, waarop voorheen het bakenvuur werd gestookt. Net als weleer, wordt op Schokland landbouw bedreven. Aardappelen, tarwe, uien en bieten zijn de gewassen op de akkers met de zwaarste klei van de polder.
Informatieborden langs de fiets- en wandelroutes vertellen het verhaal van de hier aanwezige flora.
Een bezoek aan Schokland is een interessante en ontspannende ervaring.

Middelbuurt
Museum Schokland

Met het droogvallen van de IJsselmeerbodem in 1942 door de aanleg van de Noordoostpolder kwam er een einde aan het bestaan van Schokland als eiland. Toch verdween het daarmee niet, want nu nog steekt het voormalige eiland als kleine, vlakke heuvelrug af tegen het omringende strakke polderland.
Op één van de vroeger dicht be- volkte woonterpen, de Middelbuurt, staat nog een oud kerkje, dat de sfeer van het Zuiderzee-eiland ademt. Met enkele bijgebouwen is deze kerk het museum, waar een bijzondere verzameling bodem- vondsten uit het IJsselmeergebied te zien is. Een weerspiegeling van wat zich vanaf de grijze oudheid tot vóór de inpoldering in dat gebied heeft afgespeeld.
De tentoonstelling is onderverdeeld in een archeologische en geolo- gische afdeling met daarnaast een gedeelte over de geschiedenis van het eiland Schokland.

Archeologische vondsten

In de polderbodem zijn sporen en voorwerpen aangetroffen van ver- schillende primitieve culturen, da- terend van enkele duizenden jaren voor onze jaartelling.
Diverse werktuigen, gebruiksvoor- werpen en aardewerk verraden iets van de leefwijze van deze verre voorouders.

Geologie

De geologische verzameling getuigt van de processen, die zich hebben voltrokken bij het ontstaan van onze bodem en speciaal die van het IJs- selmeergebied. De collectie omvat onder andere zwerfstenen, in de ijs- tijden meegevoerd door het landijs vanuit Scandinavië. Verder gesteen- ten afkomstig uit Midden-Europa, mineralen en fossielen. Deze fossie- len leggen meteen de relatie met de flora en de fauna uit dat verre ver- leden. Zelfs koralen maken deel uit van deze verzameling.
Bij het oudheidkundig bodemonder- zoek kwamen ook aanzienlijke hoe- veelheden biologische vondsten te voorschijn. De gevonden botten to- nen aan, dat hier tienduizenden jaren geleden dieren hebben geleefd, zoals de mammoet, de Europese bizon, de wisent en de wolharige neushoorn.

Schokland
verleden en heden

Al vanaf de Middeleeuwen is het eiland bewoond geweest. Landbouw, veeteelt en visserij waren de midde- len van bestaan. Langzaam maar ze- ker maakte het stijgende water het leven op Schokland onmogelijk. Ondanks versterking met dijken en paalweringen wist de zee steeds meer van het eiland af te knabbelen. In 1825 joeg een zware storm het water zelfs over de terpen en bracht aan veel woningen zware schade toe.
Op last van de overheid vond in het jaar 1859 ontruiming van het eiland plaats. In het museum tentoonge- stelde voorwerpen, prenten en ge- schriften houden dit soms drama- tische verhaal levend.
De fundamenten van het kerkje op de Zuidpunt herinneren aan de be- woning op dit deel van Schokland. Deze woonplaats moest al ver voor 1800 worden opgegeven. Het kerkje en een vuurbaak zijn van die tijd de enige bouwwerken.

Oud rijmpje:

De dominee van Urk,
die zou op Schokland preken.
Doch 't razen van de zee
deed hem zijn tekst vergeten.