 |
Een beetje liefdevan W. van Dam Een beetje liefde, een beetje verdriet. Dat, beste mensen, is wat 't leven u biedt. |
|
Het vrouwtje van Stavorenvan W. van Dam Het vrouwtje van Stavoren stond boven op de toren. Ze sprong naar beneden en is toen overleden. |
|
Een vrolijke jonge meidvan W. van Dam Een vrolijke jonge meid Gebruikte haar vrije tijd Om met gulle hand, Aan de waterkant Van een brede sloot, Vreselijk veel brood Te voeren aan de eendjes. Ze had blote beentjes. |
Heer Adam lag te dromen,
Te dromen in het gras.
Hij lag te fil'soferen,
Hoe schoon het leven was.
Hij dacht, wat is het heerlijk
Hier op deze aard'.
Hij hoefde niet te denken,
Wat is de gulden waard,
Wat is de gulden waard.
Hij lag daar zo te zingen,
Te zingen in de zon.
En Eva was naar stad toe
Om een voorjaarsjapon.
De vogels in de bomen,
Zongen met hem mee!
En zie, daar stapte Eva
Lustig uit lijn twee...
Lustig uit lijn twee.
Zij zette zich toen neder,
Daar in het groene gras.
En Adam vond, dat 't leven
Nog eens zo heerlijk was!
Maar zie, daar kwam gevlogen,
Zoemend een bij,
Die toen op Eva's lippen
Wat zoete honing lei...
Wat zoete honing lei.
Heer Adam keek, dat snap je,
Daar vol verbazing naar!
Hij dacht, welsnotjandozie,
Wat doet dat beestje daar?!
Maar na een ogenblikje
Vatte hij moed.
Maar toen was hij verloren,
Wat smaakt die honing zoet!...
Wat smaakt die honing zoet!
Zo werd in 't grijs verleden,
Het zoenen 't eerst ontdekt.
En dat is als de waarheid,
Gestadig uitgelekt.
En is het nu een wonder,
Dat jong en oud,
Ja, dat de hele wereld
Zo van zoenen houdt?!?
Zo van zoenen houdt!
|